• Pioniers
  • door Marcel Oosterwijk

Pionier: SamenKracht.nu

samenkracht

We stellen de pioniers één voor één aan jullie voor. Deze keer: Loes Hulsebosch.

Samenkracht wil een beweging op gang brengen die ouderen waardeert en ondersteunt in hun verlangen om erbij te horen en van betekenis te zijn. In de Samenkracht-ateliers ontdekken ouderen hun kracht en gaan die inzetten op persoonlijk en maatschappelijk vlak. Dit gebeurt door middel van een gestructureerde dialoog die bestaat uit gesprek(ken) en bijeenkomsten. Loes wil de Samenkracht-beweging laten groeien in heel Nederland.

“Ertoe doen, meedoen en van betekenis zijn, kennis en kunde, de levenservaring, maar ook de sociale aspiraties van ouderen zichtbaar maken en er vorm aan geven.”

Meedoen en van betekenis zijn vraagt iets van de oudere, je zou dat ‘geefkracht’ kunnen noemen. Dat gaat niet bij iedereen vanzelf. Sommige ouderen hebben het gevoel dat zij al zoveel gegeven hebben, zij hebben zich als het ware ‘leeg’ gegeven. Anderen zijn hun vermogen om te geven vergeten. Daarbij kan het geheugen letterlijk een rol spelen, maar ook het feit dat er geen beroep meer op de oudere wordt gedaan. Teleurstellingen uit het verleden kunnen een rol spelen. Ook de vaak negatieve beeldvorming over ouderen kan het zicht ontnemen op het verlangen en het vermogen van de oudere om van betekenis te zijn. Meedoen en van betekenis zijn gaat gemakkelijker als de gemeenschap voor de oudere openstaat. Dan is er sprake van een uitnodigende, leeftijdsvriendelijke gemeenschap, die de oudere insluit, echt ziet, erkent en waardeert. De geefkracht van ouderen bloeit op in een gemeenschap met vraagkracht.

Atelier SamenKracht.nu is overzichtelijk en maakt nu al impact. Het maakt niet alleen de kennis en kunde, de levenservaring, maar ook de sociale aspiraties van ouderen in de gemeenschap zichtbaar. Dit gebeurt door middel van een gestructureerde dialoog, die bestaat uit gesprek(ken) en bijeenkomsten. De dialoog zet zowel de deelnemende ouderen als beroepskrachten en vrijwilligers aan het denken. Er ontstaan nieuwe beelden, visie, concrete ideeën over de rol van de oudste generaties in de gemeenschap. Wat ‘de gemeenschap’ is, hangt af van wat de oudere daar zelf onder verstaat. Het kan gaan om een buurt of wijk, woongebouw, zorggemeenschap, kerkelijke gemeenschap, vereniging, het familieverband, vrienden, bekenden. Omdat het netwerk van ouderen soms erg klein is en er sprake kan zijn van een zorgbehoefte, maken beroepskrachten en/of vrijwilligers vaak deel uit van de gemeenschap van de oudere. Ook zij doen mee aan de dialoog.

Impact:

  • Ouderen worden zich bewust van wat zij belangrijk vinden.
  • Ouderen kunnen hun ‘geefkracht’ weer inzetten, kunnen zelf én samen met anderen van betekenis zijn op persoonlijk en maatschappelijk vlak.
  • Ouderen zijn vitaler, actiever, zelfredzamer, zij doen (weer) mee, zij doen er (weer) toe.

“Via Leven Lang Leven gaan we dit gedachtegoed beter voor het voetlicht te brengen, zodat over een tijdje iedereen onze beweging kent en weet in te zetten in de eigen lokale situatie.”